EWI yeşil hidrojende Çin’i avantajlı buldu

Köln Üniversitesi Enerji Ekonomisi Enstitüsü EWI, Çin’de yeşil hidrojen üretiminin ortalama maliyetini MWh başına 120 dolar hesapladı. 15 Ekim’de açıklanan analiz, Çin’i Almanya, ABD ve Japonya’yla karşılaştırıyor. Hidrojenin taşımacılıkta kullanımına yönelik çalışmalar ilerlerken araştırma, yakıtın nerede ve hangi tedarik zinciriyle üretileceğinin önemini gösteriyor. Sonuçlar mevcut satış tarifelerini değil, modelin hesapladığı üretim ve tedarik koşullarını anlatıyor.

EWI’nin hesabında ABD için ortalama üretim maliyeti MWh başına 225 dolara ulaşıyor. Çin ile ABD, gelecekteki hidrojen ihtiyaçlarını yerli üretim potansiyeliyle karşılayabilecek iki ülke olarak öne çıkıyor. Çin’in daha düşük maliyeti ise uygun rüzgâr ve güneş sahaları, yenilenebilir enerji tesisleri ve elektrolizör yatırımlarındaki avantajlar, iş gücü ve finansman giderleriyle ilişkili bulunuyor.

Almanya için tablo farklı şekilleniyor. Model, yerli üretimi Kuzey Afrika ve diğer Avrupa Birliği ülkelerinden ithalatla birleştirerek ortalama 175 dolar/MWh düzeyine ulaşabileceğini gösteriyor. Ancak düşük maliyetli ithalat potansiyeli sınırsız değil. Başka ülkelerin aynı kaynaklara yönelmesi, tedarik rekabetini ve dışa bağımlılığın önemini artırıyor. Araştırma bu nedenle maliyeti arz güvenliğinden ayrı değerlendirmiyor.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Japonya’nın sınırlı yerli potansiyeli ve ana karaya uzanan boru hattının bulunmaması, deniz taşımacılığını öne çıkarıyor. EWI, Çin’den gemiyle tedarikte ortalama 190 dolar/MWh hesaplıyor. Çin seçeneği olmadan ithalat maliyeti 300 dolar/MWh’yi aşabiliyor. Buna karşılık Japonya’nın mevcut hidrojen stratejisi Çin’i olası tedarikçiler arasında saymıyor. Modelin ekonomik açıdan uygun bulduğu seçenekle ülkelerin mevcut stratejileri bu noktada ayrışıyor.

Yeni model üretimin yanında taşıma maliyetlerini de hesaplıyor

EWI Global PtX Cost Tool 2026, 117 kaynak ülkedeki üretim potansiyelini ve 22 hedef ülkeye ulaşım giderlerini incelemeye olanak sağlıyor. Kapsamında hidrojenin yanında amonyak, metan, metanol ve Fischer-Tropsch yakıtları da bulunuyor. Boru hattı ve gemi seçenekleri, üretim noktasındaki avantajın hedef pazara aynı ölçüde taşınıp taşınmadığını değerlendirmeye yardımcı oluyor.

Enstitü, 2026 sürümünde yenilenebilir enerji tesislerinin ve elektrolizörlerin yatırım maliyetlerini güncelledi. Ülkelere özgü sermaye maliyetleri, daha ayrıntılı coğrafi bölgeler ve fotovoltaik potansiyelin sınıflandırması da değişti. Yeni mevsimsellik ölçütü ise üretimin yıl içinde ne kadar dalgalandığını gösteriyor. Böylece çalışma, tek bir ülke ortalamasının arkasındaki yer, finansman ve süreklilik farklarını daha ayrıntılı incelemeyi amaçlıyor.